فردای کرمان ـ محمد لطیفکار: همهی ما کم و بیش تجربهی مرگ عزیزی را داریم؛ اما برخی وقتی ما را ترک میکنند فقدان آنها چنان سنگین است که به وضوح احساس میکنیم نه یک تن، که گویی یک جماعت و سرمایهی بزرگ اجتماعی را از دست دادهایم.
سال گذشته در چنین روزی (پنجم تیرماه) ناگهان خبر رسید که زندهیاد حسین ودیعتی بازاری خوشنام و فرهنگدوست که قریب یک دهه با او دوستی و همکاری داشتم به سفر ابدی رفت و برای همیشه جامعهی فرهنگی و گردشگری کرمان را ترک کرد.
آنطور که او را شناختم، انسانی بزرگمنش از اهالی بازار طلا و جواهرات کرمان بود که با بجا گذاشتن آثار و یادگارهای فرهنگیاش نام نیک خود را جاودانه کرد، و بدون تردید نام و یاد او در تاریخ فرهنگی کرمان ماندگار خواهد ماند.
زندهیاد ودیعتی برای احیاء، حفظ و معرفی میراث فرهنگی کرمان از بذل مال و جان دریغ نکرد، و بهطور مشخص عمر گرانبهای خود را صرف حفظ و بالندگی مجموعه فرهنگی و تاریخی ابراهیمخان ظهیرالدوله کرد، او در این مجموعه سهکار و تلاش بیهمتا را عاشقانه انجام داد تا این نقطهی تاریخی و مهجور کرمان را به یک مقصد دیداری و گردشگری مهم تبدیل کند.
اول؛ این دوستدار میراث فرهنگی کرمان، حمام تاریخی ابراهیمخان ظهیرالدوله که تخریب شده بود و رو به نابودی کامل میرفت را طی چهار سال کار شبانهروزی با هزینهی شخصی نجات داد و با بنیانگذاری موزه سیم و زر کرمان در این مکان، همزمان دو موزه مهم «حمام تاریخی ابراهیمخان» و «هنر زرگری کرمان» را به صورت توامان راهاندازی کرد، بهطوریکه اکنون اینجا به یک مقصد جذاب دیداری و گردشگری جذاب تبدیل شده و از اینطریق هم هنر معماری دو قرن پیش کرمان، و هم هنر دست طلاسازان و استادان هنرمند کرمان در سدههای گذشته را به نمایش گذاشت.
دوم؛ در دههی گذشته و در حالیکه قیصریه تاریخی ظهیرالدوله با قریب دو قرن بهرهبرداری، به شدت فرسوده بود، او با همیاری کسبه قیصریه، اقدام به مرمت و بهسازی این مکان تاریخی و بسیار زیبا کرد، که اینک این مکان به عنوان مهمترین بازار تجارت طلا و جواهرات کرمان نظر علاقهمندان و فعالان این حوزه را به خود جلب میکند.
سوم؛ مرمت ساعت و برج تاریخی آن بر پشتبام مدرسه تاریخی ابراهیمیه، که دههها بود تخریب شده بود، از دیگر تلاشهای نیکوکارانه و نشانههای بارز فرهنگدوستی روانشاد ودیعتی است. او با هزینه شخصی و کوشش فراوان برای تعمیر و مرمت این یادگار ارزشمند بالاخره موفق شد تا جانی دوباره به کالبد این ساعت تاریخی بدمد؛ بهطوریکه اینک صدای زنگ این ساعت، یادآور این نکته است که او را به یاد بیاوریم و هرگز فراموش نکنیم. روحش شاد و یادش همواره گرامیباد.
نظر خود را بنویسید