فردای کرمان ـ محمد لطیفکار: از سال گذشته که قیمت معمول هر مجله به حدود پانصد هزار تومان رسیده، خرید مجله را تا حدودی متوقف کردهام، و در مواردی که حتما نیاز دارم، سعی میکنم از طریق فیدیبو یا طاقچه نسخهی الکترونیکی مورد نظرم را بخرم؛ البته اگر آن را موجود کنند، اتفاقی که گاه ماهها به طول میانجامد. در مورد خرید کتاب، این وضعیت به مراتب دشوارتر از مجله است.
در ماههای اخیرکه قیمت کاغذ و زینگ بار دیگر سیر صعودی طی کرده و به رشد بیسابقهای رسیده است و هر بند کاغذ از حدود یک و نیم میلیون تومان در یک سال پیش، حالا به ده و نیم میلیون تومان رسیده است، وضعیت برای اهالی فرهنگ، به شدت دلهرهآور شده است.
برای اینکه ابعاد این مسئله را بهتر نشان بدهم، مثالی میزنم که همین چند روز پیش برایم اتفاق افتاده است. طبق معمول هفتگی سری به کتابفروشی زده بودم، که حاصل آن، انتخاب کتابی کم حجم بود. آن را به ۷۸۰ تومان خریدم! یاد هست که چاپ اول همین کتاب که کیفیت بالاتری هم داشت را، چهار سال پیش، ۶۹ هزار تومان خریدم! یعنی در این مدت کم، قیمت کتاب به حدود دوازده برابر افزایش یافته است.
اهل کتاب که درد این گرانی را هر روز میچشند، میدانند چه میگویم! این قیمتها در مقایسه با سایر کالاها شاید چندان جلب توجه نکند، اما همه میدانیم مردم وقتی با گرانی مواجه میشوند، اولین کالایی را که از سبد مصرفی خود کنار میگذارند، کالای فرهنگی است!
تاثیر این گرانی را از زبان یک ناشر مطرح کشور برایتان نقل میکنم که اخیرا در مصاحبهای گفته است: «در یک کشور ۹۰ میلیونی، شمارگان کتاب به حدود ۱۵۰ تا ۳۰۰ جلد رسیده است.» محمدجواد مظفر مدیر نشر کویر ادامه میدهد: ربع قرن پیش، مرکزی که کتابهای ما را در سراسر کشور توزیع میکرد، از یک عنوان پنج هزار جلد از ما دریافت میکرد. ما به آنها میگفتیم چند جلد میخواهید و پاسخ میدادند: «هر پنج هزار جلد را میخواهم»
اما امروز، وقتی یک کتاب منتشر میکنیم و با آنها تماس میگیریم و میپرسیم چند جلد میخواهید؛ پاسخ میدهند: «ده جلد»!»
نمیدانم قیمت کتاب و مجله سرانجام به کجا خواهد رسید، و در آینده تعداد کتابخوانهایی که هنوز طالب کتاب یا نشریهی کاغذی هستند تا کی دوام میآورند؟ اما قصهی پر غصهی گرانی کاغذ و لیتوگرافی و چاپ بد جوری یقهی فرهنگ ما را گرفته و رها هم نمیکند! دوست ندارم مثل ناامیدها حرف بزنم، اما در شرایط فعلی بعید نیست به همین زودی این وضعیت کتابخوانی، طومار چاپ و نشر بهطور کامل درهم پیچیده شود!
خاطرم هست، در سالهای گذشته، هرچند سال یکبار قیمت نشریه تغییر میکرد و مدیران نشریات هم از این بابت کلی عذرخواهی میکردند و نگران بودند مبادا مخاطب خود را از دست بدهند، اما حالا ما، تقریبا هر ماه یکی دو بار قیمت را افزایش میدهیم، و از این بابت شرمنده هم نمیشویم! البته دیگر نگران مخاطب هم نیستیم، چون مخاطب در این اوضاع و احوال گرانی، اولین کالایی را که از سبد خرید فرهنگی خود کنار میگذارد، کتاب و مجله است... با وضع معلوم است که عاقبت فرهنگ در جامعه چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد!
نظر خود را بنویسید