فردای کرمان ـ دکتر محمدرضا صرفی: ای کاش به تفنگداران و کماندوهایِ ویژهی ارتش آمریکا دسترسی داشتیم تا به آنها بگوییم: «اینجا ایران است، نه سرزمینِ خیالیِ فیلمهایِ هالیوودی که یک سرباز آمریکایی به تنهایی بتواند سپاهیان یک کشور را نابود کند.»
ای کاش آنها اندکی فکر میکردند و از خود میپرسیدند: «ما اینجا چه میکنیم؟ برای به دست آوردن یا دفاع از کدام چیز ارزشمند باید جانِ خود را فدا کنیم؟ آیا اشغالگری برای غارتگری، یک جنگِ شرافتمندانه است؟»
حیف که نه ما به آنها دسترسی داریم و نه آنها قدرت و شهامتِ فکرکردن دارند. ارتشِ تروریستی آمریکا، سربازانِ خود را به رُباتهایِ فرمانبردار، بیاراده و فاقدِ هرگونه اندیشه و احساسِ انسانی تبدیل کرده است. آنها تصور میکنند که تنها وظیفهشان اطاعت از فرمان است.
ترامپ به دستور نتانیاهو، و در دامِ فریبِ حاکمانِ عرب و آلهایِ خلیج فارس افتاده و بیتردید، برای قدرتنمایی و بازگرداندنِ سلطهگریِ بر باد رفتهی خود، به یکی از جزایرِ ایران یا بخشی دیگر از سرزمینِ پهناورِ ایران حملهی زمینی خواهد کرد، اما نتیجه از پیش مشخص است:
۱ ـ کشته شدن بسیاری از نیروهایش در همان ساعتِ اول
۲ - دستگیر شدنِ بسیاری دیگر از نیروهایش، البته نه به عنوانِ اسیرِ جنگی، بلکه به عنوانِ تروریست.
۳ - بر باد رفتنِ امکانات و ماشینِ جنگی آمریکا.
۴ - با توجه به اینکه ایران تا کنون در هیچ مرحلهای از مراحلِ جنگ، آغازگر نبوده است، این حملهی بیخردانه، مجوّز و مشروعیّتِ حملهی زمینی را به ایران، عراق و یمن خواهد داد، و آنگاه نمیدانیم چه بر سرِ کویت، امارات، بحرین و عربستان خواهد آمد؟
باری، «خودکرده را تدبیر نیست» و آمریکا مانند شکاری مغرور دارد با پایِ خود به دامگاه میآید.
نظر خود را بنویسید