فردایکرمان – گروه جامعه: رئیسکل دادگستری استان کرمان با بیان اینکه بزرگترین دغدغهاش کارگرانی هستند که با تعطیلی کارخانهها بیکار میشوند، این بحران را «جنگ خاموش» خواند.
دادخدا سالاری با اشاره به ارتباط مستقیم اشتغال با کاهش جرم و جمعیت کیفری زندانها، تصریح کرد که روشن ماندن چراغ حتی یک کارگاه کوچک، گامی اساسی در تأمین امنیت اجتماعی است.
به گزارش فردایکرمان به نقل از روابط عمومی ادارهکل دادگستری استان کرمان، ویدر نشست نخبگانی با رئیس، اعضای هیئت نمایندگان و فعالان اتاق کرمان با اشاره به اولویتبندی بحرانها در استان گفت: «صراحتاً اعلام میکنم که امروز نگرانی عمدهام مسائل حاشیهای، حملات خارجی یا تهدیدات پیرامونی نیست؛ بزرگترین دغدغۀ من کارگرانی هستند که با تعطیلی کارخانهها و فشار بر صنایع بیکار میشوند. این بیکاری یک جنگ خاموش است و باید برای آن چارهاندیشی اساسی شود».
سالاری با اشاره به ارتباط مستقیم بین اشتغال و امنیت قضایی، افزود: «بزرگترین چالش دستگاه قضایی، حجم بالای ورودی پروندهها و جمعیت کیفری زندانهاست که هزینههای سنگین مادی و اجتماعی ایجاد میکند. روشن ماندن چراغ حتی یک کارگاه ۱۰ نفره و حفظ اشتغال کارگران، مستقیماً به کاهش جرم، امنیت اجتماعی و کاهش دعاوی در محاکم منجر میشود، از این رو، دستگاه قضا کمک به تولید را وظیفۀ تکلیفی و در راستای حل مشکلات خود میداند».
وی در این نشست ضمن ابراز خرسندی از ارتباط مستمر با فعالان بخش خصوصی، اظهارکرد: «در هر جلسهای که با اصناف و تولیدکنندگان داریم، دغدغهها مشترک است زیرا حاکمیت وظیفه دارد بستر اشتغال را فراهم کند؛ امروز ایجاد یک شغل برای دولت هزینههای میلیاردی در بردارد، در حالی که سرمایهگذار بخش خصوصی سرمایۀ خود را به میدان میآورد، اما در پیچوخمهای اداری گرفتار میشود».
رئیسکل دادگستری استان کرمان با انتقاد شدید از نگاه جزیرهای برخی دستگاههای اجرایی، تصریح کرد: «برخی ادارات تصور میکنند احیای یک واحد تولیدی فقط دغدغۀ اتاق بازرگانی یا سرمایهگذار است، در حالی که اگر کارخانهای فعال شود، از محل چرخش مالی آن مالیات به بیتالمال میرسد، دستگاههای خدماترسان نظیر آب، برق و گاز مطالبات خود را وصول میکنند و معیشت صدها خانوار تأمین میشود؛ بنابراین مانعتراشی در مسیر تولید، ضربه به کل جامعه و دولت است».
وی با تاکید بر اینکه ارزش یک مدیر به میزان حل مسئله و گرهگشایی او از کار مردم است، ادامه داد: «ما به جلسات بدون خروجی و انباشت مصوبات روی کاغذ نیازی نداریم؛ بارها تأکید کردهام که امضای مقام مسئول نباید به کاغذی بیاثر تبدیل شود که در انتهای راهروهای یک اداره گیر کند، این شیوۀ ادارۀ امور صحیح نیست؛ هنر مدیریت این است که حتی اگر یک مصوبه داریم، آن را تا حصول نتیجۀ قطعی پیگیری کنیم».
نظر خود را بنویسید