یادداشت آخر سال؛

سال نو و بیم و امیدهای پسا کرونایی

محمد لطیف‌کار – اگرچه امسال، مردم ایران رنج و سختی بسیاری کشیدند، اما با شیوع مرگ‌بار ویروس جدید کرونا در کشورمان، برای هیچ‌کس تردیدی باقی نگذاشت که امسال یکی از بدترین سال‌های ممکن بود که خاطره‌ی تلخ آن، قطعا از یادها نخواهد رفت.
پیشتر بر اساس یک ترانه‌ی عامیانه شنیده بودم مردم در دور‌ه‌ای وقتی دست‌شان از چاره کوتاه بوده به «سال» نفرین می‌کرده‌اند که «ای سال بری برنگردی»! حالا که فکرش را می‌کنم در این آخرین روز سال نود و هشت چیزی افزون از این آرزو ندارم که بگویم. امیدوارم این سال هرچه زودتر برود و دیگر مشابه آن هم تکرار نشود.
مسلما کرونا ظرف همین یک ماه گذشته اثرات وحشتناکی روی همه‌ی ابعاد زندگی مردم کشورمان بر جای گذاشته که به این زودی هم قابل جبران نیست. این بیماری که ابتدا از چین آمد و ظرف مدت کوتاهی جهانگیر شد، شوربختانه در ماه گذشته جان تعدادی زیادی از هموطنان را گرفت و بسیاری را بیمار و بیکار کرد. تاسف‌بارتر این است که گویا کرونا تا سال آینده قصد دارد ما را همچنان زیر ضربه‌های مهلک خود نگه دارد. این‌که این وضعیت تا کی ادامه خواهد یافت به درستی معلوم نیست، اما دعا می‌کنم هرچه زودتر این وضعیت مصیبت‌بار به پایان خود برسد، تا همه‌ی مردم دنیا و از جمله مردم سرزمین ما در آینده‌ای نزدیک، سال خوب و خوشی را تجربه کنند.
کاملا آشکار است؛ حالا دیگر مقابله با کرونا تنها به قصد غلبه‌ی درمانی نیست، این بیمار فقط به جسم و روح ما آسیب نزده است، اگر اندکی دقت کنیم متوجه می‌شویم که جامعه‌ی ما از همه سو، در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی هم دچار مشکلات جدی شده است. مشکلاتی که مسئولیت دولت را در رسیدگی به آن‌ها صد چندان کرده است. ترس و سوگی که اینک بر جامعه‌ی ما مستولی شده شاید تا مدت‌های مدیدی ما را دچار اندوهی سنگین نماید. ممکن است بسیاری از کسب و کارها، به خصوص مشاغل فرهنگی را، دچار انسداد و بلکه فروپاشی کامل کند، و بعید نیست چالش‌های حقوقی و اجتماعی ناشی از این اتفاق سال‌ها هم دوام بیاورد، و …
از سوی دیگر، کرونا پدیده‌ای تنها علیه ایران نیست، در همین مدت کوتاه نشان داده که با تمامی نسل بشر دشمنی دارد. از این رو امیدوارم دنیای کنونی متحد و یک‌پارچه و بدون تبعیض بتواند با زخم‌های کمتری، از این کوه درد و نکبت عبور کند.
در این مجال کوتاه در مورد فضای پسا کرونایی مطبوعات و رسانه‌ها هم می‌دانم که با نشریات محلی پس از این اتفاق با چالش‌های زیادی مواجه خواهند شد. با این‌وجود به آینده‌ی این کسب و کار کوچک کاملا ناامید نیستم، و به امید خدا تلاش خواهم کرد با کمک همکارانم در نشریه‌ی استقامت و پایگاه خبری فردای کرمان با همه‌ی توان ایستادگی کنیم، تا بلکه مشکلات را از سر راه خود برداریم.
کلام دیگر، ضمن ارج نهادن به تلاش دل‌سوزانه‌ی همه‌ی همکارانم، به آن‌ها و همه‌ی مخاطب‌های دور و نزدیک، و نیز هموطنان خود سال نو را مبارک باد می‌گویم؛ سلامتی و پیروزی روز افزون همگی را آرزومندم.


* پوستری را که ملاحظه می‌کنید کار هنرمند گرانمایه محمدرضا هاشمی‌نژاد مدیر آتلیه‌ی کلک‌نقش‌بند است. ایشان چند روز پیش این طرح زیبا را به بهانه‌ی نوروز و هشدار به مناسبت شیوع کرونا در فضای مجازی منتشر کرد. من این طرح را خیلی مناسب ایام فعلی دیدم و پسندیدم. ضمن بازنشر آن، به ایشان دستمریزاد می‌گویم.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید